Ja, die groot MAAR.  Maar as jy uit die kerk uitstap, stap jy in die werklikheid in van mense wat kinders steel en molesteer, van mense wat moor en verkrag, van mense wat op jou trap om raakgesien te word, van mense waarvoor geld baie belangriker is as ‘n lewe, van mense wat wil hê jy moet sy/haar gat lek anders is en bly jy die verkeerde een, en so kan ek seker maar aangaan met baie voorbeelde en jy kan selfs ‘n paar bysit.

Een van die vrouens wat saam met my werk het nou die dag genoem dat ek en sy die enigste in hierdie admin kantoor van so 7 mense is wat gereeld kerk toe gaan en elke dag Stiltetyd hou.  Dit was eintlik vir my skokkend toe ek dit hoor, maar so waar toe ek later daaroor dink.  Ek het nou die dag die oulikste e-pos gekry, iets van om net kerk toe te gaan, jou nie ‘n plekkie in die hemel waarborg nie, nee jou lewe en jou verhouding met die Here is baie belangriker.

Moet my nou nie verkeerd verstaan nie, my lewe is alles behalwe wat dit moet wees, ekself is ook maar baie vol foute en vol sonde.  Dit is net asof mens baie keer aanneem dat die mense om jou se lewe reg is!  Ek probeer my bes om reg volgend Christelik standaarde en waardes op te tree en mense met respek te behandel, maar as dit voel of almal op jou trap en jou niks gun nie, dan raak dit moeilik om reg op te tree??!!

Ons is die week besig met Pinkster byeenkomste by ons kerk en ons woon die Tiener deel by.  In die 5 dae gaan ons na verskillende lande kyk.  Gisteraand was Israel aan die woord.  Hulle oorlog, verskeidenheid van gelowe, ens.  Skielik het ek net besef hoe bevoorreg en veilig ons eintlik nog in SA is.  Ons kan nog veilig in die aand kerk toe gaan en hoor nie heeltyd bomme en gille ens. rondom ons nie.  Ons kan die Here nog kliphard loof en prys en aanbid, hoef nie iewers in ‘n stegie te moet skuil nie.

Die Dominee vra toe hoe tree ons op as daar ‘n nuwe kind by die skool inkom of as iemand deel wil word van jul click?  Laat jy hom welkom voel of skuif jy hom uit?  Dit het my nogal laat dink.  Ek sal gewoonlik op ‘n funksie met die persoon praat wat half vreemd lyk en haar op haar gemak wil laat voel.  Maar dit klink so maklik om nou te sê jy moet dit doen.  Ek is ‘n eenkant mens, so ek deel nie in die groot hansworse nie, so ek sien die een raak wat alleen is.  Maar as jy nou ‘n go-getter is of die centre of attraction – sien jy so iemand raak?  hoe tree jy teenoor so iemand op? 

Kyk die wêreld is baie wreed, as jy nie jou mond kan oopmaak en praat nie, sal niemand van jou weet nie!  Is dit nie maar die geval nie?  Ek het dit al ervaar as ek vreemd op ‘n funksie is.  Niemand gee werklik aandag aan jou nie.  Elkeen lewe vir homself.

Selfs by die werk ervaar ek dit.  Die een wat die baas die langste ken, of die naaste aan die baas of sy seun is, is die een wat die meeste regkry.  Jy wat in jou hoekie sit en jou werk doen, is die een waarop neergekyk word en met minagting behandel word.  Hoe dan gemaak?

So ja, dit klink baie makliker om reg te lewe as wat dit is!!

Manlief het die MMC bygewoon, vir die eerste keer, hierdie jaar. Op ‘n stadium wou hy nie meer gaan nie, want ons finansies druk bietjie op die oomblik, maar ekke het maar ‘n plan gemaak en gevoel hy MOET gaan.

Dit is net jammer dat mense wat jy gedink het vriende is en op wie jy kan reken, jou nou die rug keer en selfs op en aanmerkings maak omdat jy by MMC was. Kyk dit het wondere vir my man gedoen, ek ek loof die Here dat Hy in hom werk. Maar ai die satan bly lustig!

Ek doen op die oomblik werk wat ek nie wil doen nie, verkope en ontvangs. Van al die tipe werke wat ek al gedoen het is dit nou die laaste 2 opsies wat ek wil doen. Ongelukkig moet ek werk en het ek nie juis ‘n groot keuse van werk hier in onse ou dorpie nie. Daar word poste in die nabye toekoms by die Ammunisie Depot geadverteer, waar my man werk, en ek is nogal tempted om aansoek te doen. Die probleme: dit is amper 40km uit die dorp, sal moet reëlings tref vir my dogtertjie, my salaris sal met amper R1000 val, ek en die klomp anties by die depot het al bietjie koppe gestamp, so ek gaan nie maklik aanvaar word nie, het darem so paar vriendinne ook daar. So hierdie is werklik vir my ‘n gebedsaak!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Hoekom moet mens se lewe so gekompliseerd wees? My liewe suster is nou weer betrokke in ‘n verhouding en sy en haar seuns bly amper meer by die ou en sy kinders as by haar eie woonstel. Sy was destyds die een wat ‘n bek vol gehad het oor my boetie en sy verloofde wat saam ingetrek het en nou doen sy amper dieselfde. Kyk dit pla my min wat sy doen, maar my ouers is baie seergemaak en ontsteld – hulle is nog baie konserwatief!!

Ek wens ek kon ook ‘n sorgelose lewe gehad het, finansieël in ‘n groot mate veral op hierdie stadium.

Maar ja, daar is ‘n doel met alles en hierdie gevoel sal seker ook verbygaan.

Ek wil graag ‘n vrou wees
Wie se takke swaar hang
Van die vrug van die Gees,
Ek wil liefde, vreugde, vrede,
Geduld, vriendelikheid,
Goedhartigheid, getrouheid,
Nederigheid en selfbeheersing
Deel van my lewenswyse maak,
Sal U my asseblief help?
Want self, Here,
Is ek hoegenaamd nie
Daartoe in staat nie.

Hoekom is sekere mense net daarop uit om jou die vark in alles te maak? Dit is asof hulle dit geniet dat niemand van jou moet hou nie, en ja dan draai jy maar weer die ander wang sonder om IETS te sê.

Ja, dit is voorwaar baie makliker om misluk, lelik, onbeskof, afjakkerig, ag noem dit wat jy wil, te wees in plaas van, verdraagsaam, behulpsaam, vriendelik, hulpvaardig!

Wat beteken Paasfees en Paasnaweek vir jou? Ek wil nie op iemand se tone trap nie, ek is eintlik besig om my dogtertjie te leer waaroor alles gaan.

Nou die oggend vra ek haar of sy weet wat Paasfees is, en haar antowwrd: Jesus se verjaarsdag. Ek verduidelik toe dat dit Kersfees is en vertel haar toe van Paasnaweek. (Ek gee vir haar ouderdom Kategese en ons het nog nie by Paasfees uitgekom nie, sal na die vakansie).

Ek sê toe ook dat ons Vrydag kerk toe moet gaan en dan Nagmaal gebruik – sy weet al waaroor Nagmaal gaan. Vanoggend is ons baie lui om op te staan en ek sê toe dit is darem nog net more wat ons moet vroeg op, dan is dit lekker naweek en kan ons laaaaat slaap. Vinnig spring sy op en kyk my met sulke groot kwaai oë aan. Ek vra wat nou, haar antwoord: Mamma, maar ons moet Vrydag ook vroeg opstaan want ons moet dan kerk toe gaan!

Onse dorpie se KFC is heeljaar 24 uur ‘n dag oop. Paasnaweek kry hulle ekstra werkers in van ander KFC’s om te help, hulle noem hulle ‘visitors’ Die visitors kom vandag al, want sien die paaie begin eintlik vandag al besig raak. Ons kantoor is in die hoofstraat en hier sien ons elke bus en taxi wat verby jaag en glo my hulle JAAG!

Die pad is eintlik dubbel bane regdeur die dorp, maar by KFC maak hulle dit enkel bane sodat die busse meer parkeer plek het. Die Verkeershoof se vrou werk saam met my en sy noem dat haar man more oggend gaan werk en dan sien sy hom eers weer Vrydag oggend as hy kom slaap en weer gaan werk. Sy ken nie van ‘n rustige paasnaweek nie, moes altyd die kinders uit vat deur die dag sodat pa kan slaap.

Hulle verwag so 6000 busse van een maatskappy alleen om deur onse dorpie te gaan. Die grootste saamtrek van mense op Moria hierdie jaar, bykans 9 miljoen!!!!

So, as jy iewers op die paaie is, ry asb versigtig ons wil nie van jou in die koerante lees nie, asb!!!!!!!

‘n Geseënde Paasfees vir jou!!!!!

Op die oomblik doen ek ‘n werk waarvan ek net mooi niks hou nie, VERKOPE. Ja ek is so half en half daarin geboelie en moet nou maar daardeur. Die ou dorpie van ons het nie juis baie werk nie, so ek moet maar vasbyt tot iets beter oor die pad kom.

Ek het al baie fone geantwoord in my lewe, maar genade mens kry darem kreature as mens die foon antwoord. Het jou ma jou nooit geleer om ordentlik te wees nie? dat dit nie dame wat die foon antwoord se skuld is as iemand jou nie terugbel nie of nie nou in sy kantoor is nie? kan jy nie ordetlik vra vir die regte departement nie? skryf asb die persoon met wie jy laaste gepraat en iets gereël het se naam neer, dit was nie noodwendig die persoon wat nou antwoord nie! mense wat bel en inligting oor waentjies wil hê, maar nie besef dat hier 60 verskillende waentjies op die lys is plus ons bou ‘custom builts’ ook – SO WATTER EEN SOEK JY????

Op die oomblik lyk ons bestellings ook nie so goed nie en is ons tien teen een na Paasnaweek weer op korttyd.

Hierdie week is ook weer die jaarlikse Hansie Week by die plaaslike Hoërskool. Ons probeer om darem so een aand te gaan kyk – my pa geniet nogal die skole rugby. Gewoonlik is die Hansies een van die beste spanne, maar gisteraand se wedstryd was redelik pateties.

Een van ons vriendinne is ‘n onderwyseres by die skool en sy noem nou die dag dat hierdie jaar se matrieks die laastes is wat werklik goeie spangees het in die skool. Hulle stel nog belang om ‘n goeie span te wees en te presteer. Blykbaar het die jonger kinders nie dieselfde gees nie en is dit nogal ‘n probleem, want dit raak die toekoms van die sport in die skool. Hans Strydom is ‘n klein skool maar ding mee met groot skole in sport.

My dogtertjie is nou in Gr 1 en hulle het nou met Netbal begin. Sy is baie gretig en wil Doel speel. So Mamma het nou maar ‘n bal en ring gekoop, wil net weet hoe hoog om dit op te sit, dan kan sy begin oefen. Sy wil selfs nie meer Gimnastiek doen nie, maar ek dwing haar maar so bietjie.

Lekker naweek, hopelik is dit rustig en kan ek bietjie EK dinge doen!!!!!

Almagtige Vader, hou hulle asb styf vas in U Vader hande.  Maak hulle rustig en gee hulle vrede.  Amen.

Ons het gistermiddag gehoor dat hul seun die naweek selfmoord gepleeg het.  Meer inligting rondom die omstandighede weet ons nie.

Marius en Madelein, ons dink aan julle en bid vir julle!!!

 ”God”, I asked, “Can you give me one good reason not to quit?”
His answer surprised me…
“Look around”, He said. “Do you see the fern and the bamboo?”

 ”Yes”, I replied.
“When I planted the fern and the bamboo seeds, I took very good care of them.

 I gave them light.

 I gave them water.

The fern quickly grew from the earth.

 Its brilliant green covered the floor.

 Yet nothing came from the bamboo seed. But I did not quit on the bamboo.
In the second year the Fern grew more vibrant and plentiful.
And again, nothing came from the bamboo seed. But I did not quit on the bamboo. He said.
“In year three there was still nothing from the bamboo seed.

 But I would not quit.
In year four, again, there was nothing from the bamboo seed. I would
not quit.” He said.
“Then in the fifth year a tiny sprout emerged from the earth. Compared
to the fern it was seemingly small and insignificant…But just 6
months later the bamboo rose to over 100 feet tall.
It had spent the five years growing roots. Those roots made it strong and gave it what it needed to survive.
I would not give any of my creations a challenge it could not handle.”
He asked me. “Did you know, my child, that all this time you have  been struggling, you have actually been growing roots”.

 ”I would not quit on the bamboo.

I will never quit on you.”
“Don’t compare yourself to others.”

He said.

“The bamboo had adifferent Purpose than the fern.

 Yet they both make the forest  beautiful.”
“Your time will come”, God said to me.

 ”You will rise high”
“How high should I rise?”

 I asked.
“How high will the bamboo rise?” He asked in return.
“As high as it can?” I questioned.
“Yes.” He said, “Give me glory by rising as high as you can.”
I left the forest and brought back this story.

I hope these words can help you see that God will never give up on you.
Never, Never, Never Give up.
For the Christian Prayer is not an option but an opportunity.
Don’t tell the Lord how big the problem is,
tell the problem how Great the Lord is!

Nou hier volg so uittreksel uit my lewe die afgelope paar dae:

• Woensdag 11/2/09 – Enigeste oorlewende Oupa (pa se pa) is siek en deurmekaar
• Donderdag 12/2/09 – Oupa nog steeds nie lekker nie, ma en pa gaan deur Groblersdal toe en probeer die pille opspoor wat hy veronderstel was om die vorige dag al te kry
• Vrydag 13/2/09 – Oupa word opgeneem in hospitaal deur Kubaanse dokter (buurman waarvoor hy al die jare nie baie tyd gehad het nie), later die dag word hy oorgeplaas na Witbank hospitaal (Ek dink Kosmos??, moet hulle komplimenteer – Oupa en ma-le BAIE goeie behandeling gekry)
• Saterdag 14/2/09 – Ma-le deur Witbank toe vir besoek aan Oupa, bly hele dag daar
• Woensdag 18/2/09 – Ma-le mark toe en oppad terug gaan by Oupa aan.  Oupa gaan 17:00 in teater toe om bloeding op brein te dreineer.  Na 22:00 is Oupa toe oorlede aan hartaanval, vermoed hy moes vroeër ‘n beroerte gehad het, en sy kanker het ook vinnig versprei.
• Donderdag 19/2/09 – Manlief vat die kar om te laat diens in Pietersburg, ek moet die aand nog klas gee en daarna het ons Bybelstudie.  Ma-le deur Groblersdal toe om die begrafnis te reël en weer Witbank toe om dokument te kry wat hospitaal vergeet het om te gee.  Manlief se werk bel (die Kolonel), daar is besoek van Generaals, die kroegman is op verlof, manlief is die klub voorsitter, so hy moet instaan, menende jaag om betyds van Pieterburg by die Depot te wees.  Ek het nie vervoer nie!! Reël lift vir my en dogterjie, maar mis die Bybelstudie.  Vrou by die werk vra of ek asb ‘n wortelkoek kan bak vir haar seun se verjaarsdag vir die naweek (sy bly in Pta, kom net in die week hier werk) – ek wys dit van die hand, sal volgende week bak!
• Sondag 22/2/09 – Ons kar is siek, na die diens ja.  Sy aircon skop aan en af heeltyd, kar ry rukkerig.  Manlief reël dat hulle die kar Maandag kom haal.  Jonger sussie kla van erge maagpyn.  Ma-le jaag eers dokter toe voor kerk, dr diagnoseer erge blaasinfeksie.  Al die kinders by ma-le vir Sondag middagete, kuier en eet lekker
• Maandag 23/2/09 – Kar word gehaal Pietersburg toe.  Gaan eers werk toe, kinders skooltoe.  Bestel toast broodjies vir die pad – betaal R 102 vir 6 broodjies (dink dit is BAIE geld).  Ry 12:00 Groblersdal toe vir begrafnis wat 14:00 begin.  Na begrafnis, tee en broodjies weer in die pad terug.  Sussie nog steeds nie beter nie, kla nog steeds haar maag is seer.  Dogtertjie raak aan die slaap en word eers baie later die aand wakker, maar wil opslag huiswerk doen, so in die middel van die nag lees sy nou eers haar leesstuk en oefen haar letters.  Grootbaas kom kuier van die Kaap en ek wil hom graag sien.
• Dinsdag 24/2/09 – Sussie moes terug Pietersburg toe, maar nog steeds siek. 
• Woensdag 25/2/09 – Sussie terug by dokter, sy is heel van balans en praat met ‘n sleeptong.  Dr weet nie wat nou fout is nie, so daar gaan hulle Wilgers Hospitaal toe in Pretoria.  Doen heeldag toetse, x-strale en later die middag ‘n scan van haar maag.  Sien eers heelwat later die aand die Dr.  Erge galblaas infeksie, neem haar op en sal Donderdag oggend opereer.  Ma het darem ekstra klere vir oorslaap, maar pa nie, maar slaap maar.  Manlief vandag in Pietersburg, maar niemand het nog na kar gekyk nie, want hulle het nie geweet hoekom is hy terug nie, nadat hy honderde kere boodskappe gelos het.  Kar bly nog daar.  Grootbaas roep almal in en bespreek veranderinge in maatskappy.  Sy seun moet eventually oorneem en die huidige MD moet begin afskaal.  Ek gaan eventually in die verkope pos inskuif (wat ek nie wil doen nie) ens, ens., ens.  Bak wortelkoeke.
• Donderdag 26/2/09 – Ma laat weet sussie ok, maar word eers 16:30 opereer, dan eers plek in teater.  Pa kom terug vandag en sal dan later vanmiddag weer ry.  Ek moet skielik Pietersburg toe gaan om te getuig in CCMA saak.  Reël iemand om dogtertjie Gimnastiek toe te vat.  Gelukkig word die saak uitgestel en is ons vroeg klaar.  Kar nog nie reg nie, hulle wag vir parte, maar kan hom solank kry, so kom ek toe met die kar terug!

En nou sit ek hier en tik, min lus vir werk.

Wat voorlê die volgende paar minute, ure, dae………

• Sussie word vanmiddag opereer
• Moet nog koek gaan versier
• Vanaand Bybelstudie
• Vrydagaand – dans (sal nog sien of ons krag het om te gaan)
• Saterdag – Interhoër by plaaslike skool – nogal ‘n groot storie, die hele dorp is eintlik betrokke, so jy kan dit nie eintlik mis nie
• Sondag – Beplan om manlief se nuwe hond, ‘n Boston terrier, in Pta te gaan haal en sommer bietjie shopping ook te doen.  Kan selfoon opgradeer, so wil dit ook inpas.

Tussendeur probeer ek werklik myself vind en bietjie iets doen wat ek van hou.  TYD SAL LEER!!!!!!!!!!!!

Ek wil vra dat dit opgedra word aan soveel ander wat soortgelyke pyn ervaar, soos die Oom wat by Obaro ingery het Vrydagaand hier in Naboom en ook koelbloedig geskiet is

iewers in ‘n afgeleë strand of iets net rustig wees en myself weer bietjie vind – bietjie TLC

in die Kaap wees, tussen die beste vriende

die Lotto wen

Griekeland besoek voor ek dit dalk, hopelik eendag eers met ‘n kierie kan doen

nie werk om ander mense ryk en gelukkig te maak ten koste van myself nie

‘n goeie ma wees en nie my kind sien seer kry nie

‘n gelukkige, groeiende huwelik hê

meer borduur

kerskouse maak vir ons kerk se stokperdjie verkoping nader aan Desember en so ‘n paar rand maak

gelukkig wees!!